Polski to bardzo trudny język. W końcu mało który obcokrajowiec jest w stanie wymówić słowo „gżegżółka” albo frazę „Soczewica koło miele młyn”. Gdyby ktoś miał wątpliwości, to jest jeszcze deklinacja, czyli nasze słynne siedem przypadków. Trudniejszy jest chyba tylko chiński ze swoimi 50 tysiącami znaków (z których każdy inny) i do tego te cztery tony …
Języki obce nie zawsze interesowały mnie tak bardzo jak dzisiaj. Co prawda w 2015 zdałem (z całkiem dobrymi wynikami) maturę z angielskiego i hiszpańskiego, ale wówczas nie miało to dla mnie większego znaczenia. Ich znajomość była wymagana, aby dostać się na studia ekonomiczne. Nie wiązałem z nimi swojej przyszłości w stopniu wykraczającym poza niezbędne minimum. …
Nauka języka przypomina budowę domu: słownictwo to pojedyncze cegły, które łączą się ze sobą przy pomocy zaprawy murarskiej, którą jest gramatyka. Powyższa metafora obrazuje sposób, w jaki zazwyczaj postrzegamy języki obce. W lingwistyce określa się to dychotomią gramatyczno-słowniczą, a jej teoretyczne podłoże stanowi zasada kompozycyjności, która mówi, że znaczenie całości jest funkcją znaczeń części i …
Kiedy publiczna edukacja zawodzi, wiele z nas kieruje się do prywatnych szkół językowych. Każda szkoła stara się wyróżnić na rynku, którego strukturę od czasów genialnej Joan Robinson nazywa się konkurencją monopolistyczną. Pomimo różnic, wiele placówek komercyjnych operuje w podobnym modelu, promując tzw. podejście komunikacyjne: gdyby stworzyć chmurę tagów na podstawie ich ofert, terminy jak ‘konwersacja’ …
Nauczanie języków obcych w większości polskich (i nie tylko polskich) szkół przebiega podobnie: na lekcji – praca z podręcznikiem oparta na poznawaniu reguł gramatycznych, pytania jednokrotnego wyboru i ćwiczenia z uzupełnianiem luk, w domu – zapamiętywanie przetłumaczonych list słów i powtarzanie wyrażeń „do skutku”, wszystko zwieńczone testem z kluczem odpowiedzi. Krytyce systemu edukacji (którego częścią …